Η ημικρανία συνδέεται με ποικίλα ψυχολογικά προβλήματα, κακή ποιότητα ζωής και διαταραχές στη σεξουαλική ζωή ανδρών και γυναικών και αποτελεί πρόβλημα για πόλλους ανθρώπους παγκοσμίως.

Η ημικρανία συνδέεται με ποικίλα ψυχολογικά προβλήματα, κακή ποιότητα ζωής και διαταραχές στη σεξουαλική ζωή ανδρών και γυναικών και αποτελεί πρόβλημα για πόλλους ανθρώπους παγκοσμίως. Οι άνδρες που υποφέρουν από ημικρανίες αναφέρουν επίσης συχνότερα προβλήματα συστικής δυσλειτουργίας σύμφωνα με μελέτη που έγινε στην Ανατολική Ασία.

Συγκεκριμένα, η μελέτη εστίασε σε δείγμα 5.645 ασθενών, ηλικίας 20 ετών, με διαγνωσμένη ημικρανία απο το 2000 μέχρι το 2011, οι οποίοι αποτέλεσαν την «ομάδα μελέτης ημικρανίας». Αυτοί συγκρίθηκαν με 20.060 άτομα με αντιστοιχία ως προς την ηλικία, το φύλο και παρόμοια χαρακτηριστικά με την ομάδα της ημικρανίας, οι οποίοι αποτέλεσαν την ομάδα σύγκρισης.

Η έρευνα σχεδιάστηκε για να συνδέσει την ημικρανία με διάφορες γνωστές παθολογικές κατάστασεις, για να αναλυθούν διάφορες ψυχοκοινωνικές παράμετροι και οι παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακά προβλήματα και για να διερευνηθεί κατά πόσον υπάρχει συσχέτιση μεταξύ ημικρανίας με τον κίνδυνο εμφάνισης σεξουαλικής δυσλειτουργίας κατά τη διάρκεια παρακολούθησης.

Από την επεξεργασία των δεδομένων προέκυψε ότι, οι ασθενείς με ημικρανία συγκρινόμενοι με την ομάδα ελέγχου είχαν σχεδόν διπλάσιο ποσοστό στυτικής διαταραχής οργανικής αιτιολογίας. Όμως, ο κίνδυνος εμφάνισης στυτικής δυσλειτουργίας αυξήθηκε σημαντικά σε εκείνους που είχαν παράλληλα αγχώδεις εκδηλώσεις. Αν και η διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες όσον αφορά τα ποσοστά ψυχογενούς στυτικής διαταραχής δεν ήταν στατιστικά σημαντική, εντούτοις, στην ομάδα της ημικρανίας διαπιστώθηκε τάση για εκδήλωση και ψυχογενούς στυτικής διαταραχής.

Ο ακριβής μηχανισμός της ημικρανίας δεν είναι ακόμα απόλυτα κατανοητός. Σύγχρονα δεδομένα δείχνουν ότι η εκδήλωση της ημικρανίας είναι αποτέλεσμα του συνδυασμού αγγειακής και νευρικής διαδικασίας. Καθώς η στυτική λειτουργία είναι και εκείνη αποτέλεσμα συνδυασμού αγγειακής και νευρικής διαδικασίας, φαίνεται ότι η ημικρανία και η στυτική δυσλειτουργία συνδέονται στενά με κοινούς μηχανισμούς και παράγοντες κινδύνου.

Η συνεχής προσπάθεια από τον ασθενή να υιοθετήσει αλλαγές προς ένα υγιεινό τρόπο ζωής (συμπεριλαμβανομένης και της αποφυγής παραγόντων που πυροδοτούν την ημικρανία) είναι βασική για την αποτελεσματική μείωση της ημικρανίας. Αυτές οι πρακτικές σε συνδυασμό με την καταπολέμηση του άγχους, μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης τόσο των κρίσεων ημικρανίας όσο και της στυτικής δυσλειτουργίας συντείνοντας στη βελτίωση της σεξουαλικής ζωής γενικότερα.

Σχόλια