Για να λογίζεσαι ως άντρας σωστός κι όχι «κουραμπιές» σαν κι αυτούς που έχει γεμίσει ο τόπος, ρίξε μια ματιά στις παρακάτω αξίες και κάνε την αυτοκριτική σου.

Γενικά, μη ψάχνεσαι να «αρπαχτείς». Ο άντρας που «μετράει» πραγματικά και που λογίζεται και υπολογίζεται ως ζόρικος δεν έχει να αποδείξει τίποτα, σε κανένα.

Εκτός από το πάντα, την πολική αρκούδα και την τίγρη της Βεγγάλης, υπάρχει ένα ακόμη είδος που κινδυνεύει άμεσα με εξαφάνιση από το πρόσωπο της Γης: Ο Άντρας ο Σωστός και ο Πολλά Βαρύς.

Η κατάσταση δε, είναι σοβαρή. Βλέπεις, μια φορά κι έναν καιρό οι άντρες είχανσυνήθειες αμιγώς αντρικές, έβγαζαν το μεροκάματο κάνοντας «βαριές» δουλειές και έλυναν τις διαφορές τους με τις γροθιές τους -δεν λέω ότι αυτό το τελευταίο ήταν απαραίτητα καλό, αποτελούσε όμως τον κανόνα. Έπιναν τα ποτά τους σκέτα ή, στο τσακίρ κέφι, με σόδα, με πάγο ή με νερό και δεν πάλευαν να χωρέσουν στο ποτήρι τους ολόκληρη φρουτοσαλάτα. Είχαν για πρότυπά τους μορφές σαν τον Γιώργο τον Φούντατον Νίκο τον Κούρκουλο, τον Ανέστη τον Βλάχο, τον Στράτο το Διονυσίου, όχι το κάθε μ@λ@κιστήρι που πουλάει μούρη με το δράμι επειδή εμφανίστηκε στο τάδε ή το δείνα τηλεοπτικό πρόγραμμα.

Για να μην το κουράζω, θέλεις λοιπόν να λογίζεσαι αντράκι σωστό και όχι μουσαντένιο; Αν ναι, κάνε τα ακόλουθα.

Μίλα σωστά

Για να περνιέσαι για ζόρικος, πρέπει να τα λες «ζόρικα». Και για να φανείς «ζόρικος» δεν χρειάζονται ούτε φωνές, ούτε αντάρες αλλά ένα και μόνο σωστό βλέμμα, που θα περάσει το μήνυμα σου προς πάσα κατεύθυνση ότι αυτά που λες εκείνη τη στιγμή, τα εννοείς.

Αν δεν με καταλαβαίνεις και για να το θέσω και κινηματογραφικώς, ρίξε μια ματιά στο πώς ακριβώς συμπεριφέρεται ο Μάικλ ο Κορλεόνε στον «Νονό» ή ο Κλιντ ο Ίστγουντ ως Επιθεωρητής Κάλαχαν. Οι δύο αυτοί χαρακτήρες θεωρούνται από τους πιο ζόρικους μόρτηδες που πέρασαν ποτέ από τη μεγάλη οθόνη επειδή ακριβώς η οργή τους ήταν σιωπηλή και δεν εξωτερικευόταν με «υστερίες» αλλά εκδηλωνόταν μόνο με την κατάλληλη ματιά και την ψυχράδα της φωνής τους.

Δέξου τον πόνο σαν άντρας

Κανόνας: Το σωστό το αρσενικό υποφέρει σιωπηλά και χωρίς να το κάνει θέμα, πολύ απλά γιατί ξέρει καλά πως η γκρίνια, η μουρμούρα και η αυτολύπηση είναι «σήμα κατατεθέν» των κακομαθημένων και, κυρίως, όσων επιδιώκουν να βρίσκονται μονίμως στο κέντρο της προσοχής.

Για να μην αφήνω «σκοτεινά σημεία» όπως έλεγε κάποτε η κυρά-δασκάλα μου στο σχολείο, με τη λέξη «πόνος» δεν εννοώ μόνο τον πόνο τον κυριολεκτικό -όπως, φερ’ ειπείν, αυτόν που νιώθεις όταν φας μια «γεμάτη» κλωτσιά στ’ @ρχίδι@- αλλά και τον συναισθηματικό, όπως για παράδειγμα αυτόν που βιώνεις στο μέσα σου μετά από έναν ξεγυρισμένο καβγά με την «κυρά» ή, ακόμη χειρότερα, μετά από έναν χωρισμό. Θυμήσου αυτό που έλεγε ο άρχοντας ο Τόλης (ένας είναι ο Τόλης, αδερφέ), «Οι άντρες δεν μιλούν πολύ», ειδικότερα δε όταν πονάνε. Έτσι απλά.

Διάλεξε τις μάχες σου

Γενικά, μη ψάχνεσαι να «αρπαχτείς» αφού ο άντρας που «μετράει» πραγματικά και που λογίζεται και υπολογίζεται ως ζόρικος δεν έχει να αποδείξει τίποτα, σε κανένα. Για να το θέσω σε πιο σωστή βάση, ο σωστός ο άντρας ο πολλά βαρύς ξέρει να ξεδιαλέγει τις μάχες που αξίζει να δώσει και αυτό γιατί ξέρει καλά ότι κανείς δεν παίρνει στα σοβαρά έναν τύπο που σπαταλάει χρόνο κι ενέργεια σε καταστάσεις με τις οποίες δεν έχει νόημα να ασχοληθεί.

Βέβαια, από την άλλη, κανείς δεν σέβεται κι έναν «παθητικό» που δεν χώνεται και που δεν τολμά να αναλάβει δράση όταν οι συνθήκες το απαιτούν. Πότε αξίζει να «χωθείς», λοιπόν; Όταν κινδυνεύεις να χάσεις περισσότερα απέχοντας από τη μάχη παρά πολεμώντας. Αν δε με εννόησες ακόμη, φαντάσου το εξής σκηνικό: Αν ένας τύπος πέσει κατά λάθος πάνω σου στο δρόμο, προφανώς και δεν αξίζει τον κόπο να τον αρχίσεις στις μάπες. Αν, όμως, αυτός ο τύπος την «πέσει» στην κυρά σου, τότε θα πρέπει να τον κάνεις να φτύσει το γάλα της μάνας του. Με πιάνεις;

Υπερασπίσου τα ιδανικά σου

Αυτό που διαφοροποιεί ένα αυθεντικά σκληρό αντράκι από τον «φελό» που απλά πουλάει μούρη είναι οι αρχές και τα ιδανικά, για τα οποία μάχεται και παλεύει. Τέτοιου είδους «ιδανικά» δεν είναι άλλα από την εμπιστοσύνη, τη φιλία, την τιμιότητα ή τον σεβασμό. Ναι, μπορεί να σου φαίνεται κάπως «μελό» το όλο πράγμα, αλλά στην τελική, μην ξεχνάς ότι αρχές σαν αυτές είναι που δίνουν πραγματικό νόημα στη ζωή.

Ο μάγκας ο σωστός, λοιπόν, δεν κ#λώνει να υπερασπιστεί αυτά τα πιστεύω του «μέχρι τελευταίας ρανίδος» που λέγαμε κάποτε και στα στρατά, ενώ αν δεν τολμήσει να τα υψώσει το ανάστημά του όταν το απαιτεί η περίστασις, ξέρει καλά ότι παρά τη μόστρα και τη «μούρη» που πουλά, στην πραγματικότητα είναι «κότα» μέχρι το μεδούλι.

Αν σε κόφτει, η νούμερο ένα αρχή πάνω στην οποία βασίζεται ο «κλάδος» μας δεν είναι άλλος από την πίστη και την αφοσίωση. Έτσι, αν κάποιος «σπάσει» και προδώσει την εμπιστοσύνη της ομάδας μας, χωρίς πολλά-πολλά του σπάμε τα ποδάρια

Ξεπέρασε το φόβο

Υπάρχει μια άποψη που κυκλοφορεί και που λέει ότι οι «ζόρικοι» δεν «μασάνε» με τίποτα. Ε, λοιπόν μάθε ότι πρόκειται περί μύθου -δεν υπάρχει άνθρωπος που να μη φοβάται κάτι. Το μυστικό, λοιπόν, δεν είναι να μην φοβάσαι αλλά να κρύβεις καλά αυτό το συναίσθημα. Πρόσεξέ με, δε λέω ότι αυτό είναι εύκολο, σε κάποιες περιπτώσεις και «σκηνικά» όμως είναι παντελώς και πλήρως αναγκαίο. Για ποιο λόγο; Πολύ απλά γιατί αν κάποιος «σκύλος» οσμιστεί τον φόβο σου, την ίδια στιγμή θα σου κολλήσει την ταμπέλα του αδύναμου και του «τρωτού». Και ο άντρας ο σκληρός και ο καραμπουζουκλής, κανονικά δεν «τρώγεται» με τίποτα.

Γίνε ο άντρας που μπορείς να γίνεις

Αν όλα τα παραπάνω σου έχουν δημιουργήσει απορίες για το πώς συμπεριφέρεται ένας μόρτης που θέλει να περνιέται για «σκληρός», αν νιώθεις ότι περνάς μια περίοδο γεμάτη δυσκολίες και νιώθεις λες κι έχεις πέσει στον λάκκο με την ευαισθησία, χωρίς να μπορείς να βγεις από δαύτον, το μόνο που μπορώ να σε συμβουλεύσω είναι το εξής: Απλά, ξεκόλλα το μυαλό σου και συμπεριφέρσου, έτσι για αλλαγή, σαν άντρας!

Μην με παρεξηγάς, δεν λέω ότι όλοι μας ανεξαιρέτως είμαστε καμωμένοι από το ίδιο «μέταλλο» όπως λένε -άρα, ότι είμαστε εξίσου «σκληροί»- ωστόσο τα όσα διάβασες από πάνω αποτελούν μονόδρομο αν θέλεις να δώσεις το φιλί της ζωής στον ετοιμοθάνατο ανδρισμό σου. Ciao.

Σχόλια